نوریست میان شعر احمر (1052)
-
اندازه متن
+
نوریست میان شعر احمر
از دیده و وهم و روح برتر
خواهی خود را بدو بدوزی
برخیز و حجاب نفس بردر
آن روح لطیف صورتی شد
با ابرو و چشم و رنگ اسمر
بنمود خدای بی چگونه
بر صورت مصطفی پیمبر
آن صورت او فنای صورت
وان نرگس او چو روز محشر
هر گه که به خلق بنگریدی
گشتی ز خدا گشاده صد در
چون صورت مصطفی فنا شد
عالم بگرفت الله اکبر
ای ایاز اکنون نگویی کین گهر (174-5)
بخش ۱۷۴ - رسیدن گوهر از دست به دست آخر دور به ایاز و کیاست ایاز و مقلد ناشدن او…
امروز جمال تو بر دیده مبارک باد (597)
امروز جمال تو بر دیده مبارک باد بر ما هوس تازه پیچیده مبارک باد
گلها چون…
