نگارا تو در اندیشه درازی (2652)
-
اندازه متن
+
نگارا تو در اندیشه درازی
بیاوردی که با یاران نسازی
نه عاشق بر سر آتش نشیند
مگر که عاشقی باشد مجازی
به من بنگر که بودم پیش از این عشق
ز عالم فارغ اندر بینیازی
قضا آمد بدیدم ماه رویی
گرفتم من سر زلفش به بازی
گناه این بود افتادم به عشقی
چو صد روز قیامت در درازی
ز خونم بوی مشک آید چو ریزد
شهید شرمسارم من ز غازی
نصیحت داد شمس الدین تبریز
که چون معشوق ای عاشق ننازی
وقت آن شد که بدان روح فزا آمیزی (2863)
وقت آن شد که بدان روح فزا آمیزی مرغ زیرک شوی و خوش به دو پا آویزی
حرام گشت از این پس فغان و غمخواری (3088)
حرام گشت از این پس فغان و غمخواری بهشت گشت جهان زانک تو جهان داری
مثال…
