آکادمی پلیکان

هر لحظه مها پیشِ خودم می‌خوانی (1987)

- اندازه متن +

هر لحظه مها پیشِ خودم می‌خوانی
احوال همی‌پرسی و خود می‌دانی

تو سروِ روانی و سخن، پیشِ تو باد
می‌گویم و سر به خیره می‌جنبانی

میانگین امتیازات ۵ از ۵
از مجموع ۱ رای
نویسنده

پوریا پلیکان

و آنچه نمی‌پوسد پوسیدن است

تفکر خلاق
کتاب رمان شب‌های روشن

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پشتیبانی
×