هست مهمانخانه این تن ای جوان (155-5)
-
اندازه متن
+
بخش ۱۵۵ – تمثیل تن آدمی به مهمانخانه و اندیشههای مختلف به مهمانان مختلف عارف در رضا بدان اندیشههای غم و شادی چون شخص مهماندوست غریبنواز خلیلوار کی در خلیل باکرام ضیف پیوسته باز بود بر کافر و مؤمن و امین و خاین و با همه مهمانان روی تازه داشتی
هست مهمانخانه این تن ای جوان
هر صباحی ضیف نو آید دوان
هین مگو کین ماند اندر گردنم
که هم اکنون باز پرد در عدم
هرچه آید از جهان غیبوش
در دلت ضیفست او را دار خوش
آن یکی از خشم، مادر را بِکُشْت (20-2)
بخش ۲۰ - ملامتکردن مردم شخصی را کی مادرش را کشت به تهمت
مطربا در پیش شاهان چون شدستی پرده دار (1064)
مطربا در پیش شاهان چون شدستی پرده دار برمدار اندر غزل جز پردههای شاهوار
بندگانشان دلخوشان…
پیشنمایش
