وا مگردان هیچ ازینها دم مزن (31-3)
-
اندازه متن
+
بخش ۳۱ – وصیت کردن عمران جفت خود را بعد از مجامعت کی مرا ندیده باشی
وا مگردان هیچ ازینها دم مزن
تا نیاید بر من و تو صد حزن
عاقبت پیدا شود آثار این
چون علامتها رسید ای نازنین
در زمان از سوی میدان نعرهها
میرسید از خلق و پر میشد هوا
شاه از آن هیبت برون جست آن زمان
پابرهنه کین چه غلغلهاست هان
از سوی میدان چه بانگست و غریو
کز نهیبش میرمد جنی و دیو
گفت عمران شاه ما را عمر باد
قوم اسرائیلیانند از تو شاد
از عطای شاه شادی میکنند
رقص میآرند و کفها میزنند
گفت باشد کین بود اما ولیک
وهم و اندیشه مرا پُر کرد نیک
در غم یار، یار بایستی (3156)
در غم یار، یار بایستی یا غمم را کنار بایستی
زانچ کردم کنون پشیمانم دل امسال…
چون جان تو میستانی چون شکر است مردن (2037)
چون جان تو میستانی چون شکر است مردن با تو ز جان شیرین شیرینتر است مردن
پیشنمایش
