چون همه یاران ما رفتند و تنها ماندیم (1596)
-
اندازه متن
+
چون همه یاران ما رفتند و تنها ماندیم
یار تنهاماندگان را دم به دم می خواندیم
جمله یاران چون خیال از پیش ما برخاستند
ما خیال یار خود را پیش خود بنشاندیم
ساعتی از جوی مهرش آب بر دل می زدیم
ساعتی زیر درختش میوه می افشاندیم
ساعتی می کرد بر ما شکر و گوهر نثار
ساعتی از شکر او ما مگس می راندیم
چون خیال او درآمد بر درش دربان شدیم
چون خیال او برون شد ما در این درماندیم
سیبکی نیم سرخ و نیمی زرد (969)
سیبکی نیم سرخ و نیمی زرد زعفران لاله را حکایت کرد
چون جدا گشت عاشق از…
از بس که ریخت جرعه بر خاک ما ز بالا (185)
از بس که ریخت جرعه بر خاک ما ز بالا هر ذره خاک ما را آورد در علالا
…
