کوه نیم سنگ نیم چونک گدازان نشوم (1401)
-
اندازه متن
+
کوه نیم سنگ نیم چونک گدازان نشوم
دیدم جمعیت تو چونک پریشان نشوم
کوه ز کوهی برود سنگ ز سنگی بشود
پس من اگر آدمیم کمتر از ایشان نشوم
آهن پولاد و حجر در کف تو موم شود
من که همه موم توام چونک بدین سان نشوم
باده چو هست ای صنم بازمگیر و نی مگو (2159)
باده چو هست ای صنم بازمگیر و نی مگو عرضه مکن دو دست تی پر کن زود آن…
ای خدایی که مفرح بخش رنجوران توی (2778)
ای خدایی که مفرح بخش رنجوران توی در میان لطف و رحمت همچو جان پنهان توی
پیشنمایش
