کوه نیم سنگ نیم چونک گدازان نشوم (1401)
-
اندازه متن
+
کوه نیم سنگ نیم چونک گدازان نشوم
دیدم جمعیت تو چونک پریشان نشوم
کوه ز کوهی برود سنگ ز سنگی بشود
پس من اگر آدمیم کمتر از ایشان نشوم
آهن پولاد و حجر در کف تو موم شود
من که همه موم توام چونک بدین سان نشوم
امروز مستان را نگر در مست ما آویخته (2275)
امروز مستان را نگر در مست ما آویخته افکنده عقل و عافیت و اندر بلا آویخته
چه نیکبخت کسی که خدای خواند تو را (217)
چه نیکبخت کسی که خدای خواند تو را درآ درآ به سعادت درت گشاد خدا
که…
پیشنمایش
