گر دیو و پری حارس باتیغ و سپر باشد (630)
-
اندازه متن
+
گر دیو و پری حارس باتیغ و سپر باشد
چون حکم خدا آید آن زیر و زبر باشد
بر هر چه امیدستت کی گیرد او دستت
بر شکل عصا آید وان مار دوسر باشد
وان غصه که میگویی آن چاره نکردم دی
هر چاره که پنداری آن نیز غرر باشد
خودکرده شمر آن را چه خیزد از آن سودا
اندر پی صد چون آن صد دام دگر باشد
آن چاره همیکردم آن مات نمیآمد
آن چاره لنگت را آخر چه اثر باشد
از مات تو قوتی کن یا قوت شو او را تو
تا او تو شوی تو او این حصن و مفر باشد
چون بنده نهای ندای شاهی میزن (1455)
چون بنده نهای ندای شاهی میزن تیر نظر آنچنانکه خواهی میزن
چون از خود و غیر…
ناگاه درافتادم زان قصر و سراپرده (2303)
ناگاه درافتادم زان قصر و سراپرده در قعر چنین چاهی ناخورده و نابرده
دنیا نبود عیدم…
