گر هیچ نگارینم بر خلق عیانستی (2586)
-
اندازه متن
+
گر هیچ نگارینم بر خلق عیانستی
ای شاد که خلقستی ای خوش که جهانستی
گر نقش پذیرفتی در شش جهت عالم
بالا همه باغستی پستی همه کانستی
از خلق نهان زان شد تا جمله مرا باشد
گر هیچ پدیدستی آن همگانستی
به دغل کی بگزیند دل یارم یاری (2871)
به دغل کی بگزیند دل یارم یاری کی فریبد شه طرار مرا طراری
کی میان من…
مرا پرسی که چونی؟ بین که چونم (1520)
مرا پرسی که چونی؟ بین که چونم خرابم بیخودم مستِ جنونم
مرا از کاف و نون…
