گفت قاضی بس تهی‌رو صوفیی (53-6)
-
اندازه متن
+
بخش ۵۳ – جواب قاضی سؤال صوفی را و قصهٔ ترک و درزی را مثل آوردن
گفت قاضی بس تهی‌رو صوفیی
خالی از فطنت چو کاف کوفیی
تو بنشنیدی که آن پر قند لب
غدر خیاطان همی‌گفتی به شب
خلق را در دزدی آن طایفه
می‌نمود افسانه‌های سالفه
قصهٔ پاره‌ربایی در برین
می حکایت کرد او با آن و این
در سمر می‌خواند دزدی‌نامه‌ای
گرد او جمع آمده هنگامه‌ای
مستمع چون یافت جاذب زان وفود
جمله اجزااش حکایت گشته بود
ای مطرب جان چو دف به دست آمد (686)
ای مطرب جان چو دف به دست آمد این پرده بزن که یار مست آمد
چون…
می‌پنداری که من به فرمان خودم (1358)
می‌پنداری که من به فرمان خودم یا یک نفس و نیم نفس آن خودم
مانند قلم…
