یاری که به حسن از صفت افزونست (452)
-
اندازه متن
+
یاری که به حسن از صفت افزونست
در خانه درآمد که دل تو چونست
او دامن خود کشان و دل میگفتش
دامن برکش که خانهٔ پرخونست
دل ناظر جمال تو آن گاه انتظار (1117)
دل ناظر جمال تو آن گاه انتظار جان مست گلستان تو آن گاه خار خار
هر…
از بسکه به نزدیک توام من دورم (1120)
از بسکه به نزدیک توام من دورم وز غایت آمیزش تو مهجورم
وز کثرت پیداشدگی مستورم…
