یار نخواهم که بود بدخو و غمخوار و تُرش (1219)
-
اندازه متن
+
یار نخواهم که بود بدخو و غمخوار و تُرش
چون لحد و گور مغان تنگ و دل افشار و ترش
یار چو آیینه بود، دوست چو لوزینه بود
ساعت یاری نبود خایف و فرّار و تُرش
هر کی بود عاشق خود پنج نشان دارد بد
سخت دل و سست قدم کاهل و بیکار و ترش
ور چشمش بیش بود هم تُرشی بیش کند
دان مثل بیشی او سرکهٔ بسیار ترش
بس کن شرح ترشان، این قدری بهر نشان
کی طلبد در دل و جان طبع شکربار ترش؟!
اندر رمضان خاک تو زر میگردد (537)
اندر رمضان خاک تو زر میگردد چون سنگ که سرمهٔ بصر میگردد
آن لقمه که خوردهای…
بر ما رقم خطا پرستی همه هست (243)
بر ما رقم خطا پرستی همه هست بدنامی و عشق و شور و مستی همه هست
پیشنمایش
