هر که با من بدست و با تو نکو (61)
-
اندازه متن
+
هر که با من بدست و با تو نکو
دل منه بر وفای صحبت او
ز بخت، روی‌تُرُش‌کرده، پیشِ یارِ عزیز (10-3)
یکی از علما خورندهٔ بسیار داشت و کَفافِ اندک. یکی را از بزرگان که در او معتقد بود بگفت. روی…
اگر بمُرد عَدو، جایِ شادمانی نیست (37-1)
کسی مژده پیش انوشیروانِ عادل آورد. گفت: شنیدم که فلان دشمنِ تو را خدای ،عَزَّ وَ جَلَّ، برداشت. گفت: هیچ…
