کرم به جای فروماندگان چو نتوانی (63)
-
اندازه متن
+
کرم به جای فروماندگان چو نتوانی
مروتست نه چندانکه خود فرومانی
نشنیدی که صوفییی میکوفت (3-4)
جوانی خردمند از فنونِ فضایل حظّی وافر داشت و طبعی نافر. چندانکه در محافلِ دانشمندان نشستی، زبان سخن ببستی. باری…
مَبَر حاجت به نزدیکِ تُرُشروی (11-3)
درویشی را ضَرورتی پیش آمد. کسی گفت: فلانْ نعمتی دارد بیقیاس، اگر بر حاجتِ تو واقف گردد، همانا که در…
