الا تا نشنوی مدح سخنگوی (28-8)
-
اندازه متن
+
فریب دشمن مخور و غرور مداح مخر، که این دام زرق نهاده است و آن دامن طمع گشاده. احمق را ستایش خوش آید چون لاشه که در کعبش دمی فربه نماید
الا تا نشنوی مدح سخنگوی
که اندک مایه نفعی از تو دارد
که گر روزی مرادش بر نیاری
دو صد چندان عیوبت بر شمارد
دوش مرغی به صبح مینالید (26-2)
یاد دارم که شبی در کاروانی همه شب رفته بودم و سحر در کنارِ بیشهای خفته. شوریدهای که در آن…
چون در آید مِه از تویی به سخن (36-8)
هر که با داناتر از خود بحث کند تا بدانند که داناست، بدانند که نادان است
چون…
