بر سر ملک مباد آن ملک فرمانده (19-8)
-
اندازه متن
+
دو کس دشمن ملک و دینند: پادشاه بی حلم و زاهد بی علم
بر سر ملک مباد آن ملک فرمانده
که خدا را نبود بندهٔ فرمانبردار
از تن بیدل طاعت نیاید (39-8)
از تن بیدل طاعت نیاید و پوست بیمغز را بضاعت نشاید.
درویش به جز بویِ طعامش نشنیدی (22-3)
مالداری را شنیدم که به بُخْلْ چنان معروف بود که حاتمِ طایی در کَرَم. ظاهرِ حالش به نعمتِ دنیا آراسته…
