تو نیکو روِش باش تا بَدسگال (24-2)
-
اندازه متن
+
پیشِ یکی از مشایخ گله کردم که: فلان به فَسادِ من گواهی داده است
گفتا: به صَلاحش خجل کن
تو نیکو روِش باش تا بَدسگال
به نقصِ تو گفتن نیابد مَجال
چو آهنگِ بربَط بود مستقیم
کی از دستِ مطرب خورد گوشمال؟
به چشمِ خویش دیدم در بیابان (34-8)
کارها به صبر بر آید و مُستَعجِل به سر در آید
به چشمِ خویش دیدم در بیابان…
زشت باشد دَبِیقی و دیبا (45-2)
آوردهاند که فقیهی دختری داشت به غایت زشت به جایِ زنان رسیده، و با وجود جِهاز و نعمت کسی در…
