دشمن چو از همه حیلتی فرو مانَد (23-8)
-
اندازه متن
+
دشمن چو از همه حیلتی فرو مانَد، سلسلهٔ دوستی بجنبانَد، پس آنگه به دوستی کارهایی کند که هیچ دشمن نتواند.
ای سیر تو را نانِ جُوین خوش ننماید (7-1)
پادشاهی با غلامی عَجَمی در کشتی نشست و غلام، دیگر دریا را ندیده بود و محنت کشتی نیازموده. گریه و…
گمان مبر که جهان اعتماد را شاید (14)
گمان مبر که جهان اعتماد را شاید که بی‌عدم نبود هر چه در وجود آید
