چو آید ز پی دشمنِ جانستان (24-3)
-
اندازه متن
+
دستوپابریدهای هزارپایی بکُشت. صاحبدلی بر او گذر کرد و گفت: سُبْحٰانَالله! با هزار پایْ که داشت چون اجلش فرارسید از بیدستوپایی گریختن نتوانست
چو آید ز پی دشمنِ جانستان
ببندد اجل پایِ اسبِ دوان
در آن دم که دشمن پیاپی رسید
کمانِ کیانی نشاید کشید
توان نان خورد اگر دندان نباشد (16)
توان نان خورد اگر دندان نباشد مصیبت آن بود که نان نباشد
پیرمردی لطیف در بغداد (44-2)
پیرمردی لطیف در بغداد دخترک را به کفشدوزی داد
مردکِ سنگدل چنان بگزید لبِ دختر،…
