گر گدا پیشروِ لشکرِ اسلام بُوَد (37-2)
-
اندازه متن
+
مریدی گفت پیر را: چه کنم کز خَلایق به رنج اندرم، از بس که به زیارتِ من همیآیند و اوقاتِ مرا از تردّدِ ایشان تشویش میباشد؟
گفت: هر چه درویشانند مر ایشان را وامی بده و آنچه توانگرانند از ایشان چیزی بخواه که دیگر یکی گردِ تو نگردند
گر گدا پیشروِ لشکرِ اسلام بُوَد
کافر از بیمِ توقّع برود تا درِ چین
سنگ بر دست و مار سر بر سنگ (49-8)
هر که را دشمن پیش است، اگر نکشد دشمن خویش است
سنگ بر دست و مار سر…
خر که کمتر نهند بر وی بار (18-7)
توانگرزادهای را دیدم بر سر گور پدر نشسته و با درویشبچهای مناظره در پیوسته که: صندوق تربت ما سنگین است…
