تو نیستی این باران چه بیهوده میبارد
-
اندازه متن
+
تو نیستی
این باران
چه بیهوده میبارد
چرا که خیس نخواهیم شد
با هم
این رود
چه بیهوده میخروشد
چرا که بر کرانهاش نخواهیم نشست
نگاه نخواهیم کرد
باهم
این راه
چه بیهوده میرود به دوردست
چرا که نخواهیم پیمودش
باهم
چه بیهوده است
دلتنگی از دوری
چنان دوریم
که حتا نخواهیم گریست
باهم
بیهوده
دوستت دارم
بیهوده
زندهام
چرا که قسمت نخواهیم کرد
زندگی را
باهم.
هرگز عاقل نشو همیشه دیوانه بمان
هرگز عاقل نشو همیشه دیوانه بمان مبادا بزرگ شوی کودک بمان در اندوه پایانی عشق توفان باش و این گونه…
صدایت هم فراموشم شد
چه دورم از خود صدایت هم فراموشم شد تا سپیده به انتظار صدایت گذشت چنگ میزنم به ریسمانِ زمان که…
