افلاک که جز غم نفزایند دگر (101)
-
اندازه متن
+
افلاک که جز غم نفزایند دگر
ننهند به جا تا نربایند دگر
ناآمدگان اگر بدانند که ما
از دهر چه می‌کشیم نایند دگر
چندان که نگاه می‌کنم هر سویی (169)
چندان که نگاه می‌کنم هر سویی در باغ روان است ز کوثر جویی
صحرا چو…
ای دوست حقیقت شنو از من سخنی (162)
ای دوست حقیقت شنو از من سخنی با بادهٔ لعل باش و با سیم تنی
…
