افلاک که جز غم نفزایند دگر (101)
-
اندازه متن
+
افلاک که جز غم نفزایند دگر
ننهند به جا تا نربایند دگر
ناآمدگان اگر بدانند که ما
از دهر چه میکشیم نایند دگر
هر چند که رنگ و بوی زیباست مرا (5)
هر چند که رنگ و بوی زیباست مرا چون لاله رخ و چو سرو بالاست مرا
در دایرهٔ سپهرِ ناپیدا غور (106)
در دایرهٔ سپهرِ ناپیدا غور جامیست که جمله را چشانند به دور
نوبت چو به…
پیشنمایش
