شب همه شب شکسته خواب به چشمم
-
اندازه متن
+
تجریش، آبان1337
شب همه شب شکسته خواب به چشمم
گوش بر زنگ کاروانستم
با صداهای نیم زنده ز دور
هم عنان گشته هم زبان هستم.
*
جاده اما ز همه کس خالی است
ریخته بر سر آوار آوار
این منم مانده به زندان شب تیره که باز
شب همه شب
گوش بر زنگ کاروانستم.
هر چند که خامشی، سرودی میباش!
هر چند که خامشی، سرودی میباش! ابجد نه اگر تاری، پودی میباش!
بر پای برهنه، لاجرم…
اندر طلب آن مه اندر تک و تاب
اندر طلب آن مه اندر تک و تاب بنگر چه معاملت که رفت و چه عذاب
