میخواند مرغ شب به زیر باران
-
اندازه متن
+
میخواند مرغ شب به زیر باران
بر میشود آوای خوش دلداران
می سوزد هر خرمن اما دل من
می سوزد در هوای آن بیماران
بودم مرغی رها چو آوای جرس
بودم مرغی رها چو آوای جرس، صیادم افکند در این کنج قفس
با من نفسی ست…
از روز مرا کنایت از روی تو بود
از روز مرا کنایت از روی تو بود وز شب همه ام اشارت از موی تو بود
