ابرم، همه اما به چمن رو کرده
-
اندازه متن
+
ابرم، همه اما به چمن رو کرده
شمعم، همه جان خویش اما خورده
از غیرم امید چه می باید داشت
چون من همه از خویشتنم آزرده.
گفتم شب دوش ، گفت طوفان که گسست
گفتم شب دوش ، گفت طوفان که گسست گفتم آن مرغ. گفت بر بام نشست.
گفتم…
بیدار نشسته‌ام که او باز آید
بیدار نشسته‌ام که او باز آید ز اهواز برآید ار ز شیراز آید
من می‌شکنم شب…
