بر دامن کوه بنگر آن ابر کبود
-
اندازه متن
+
بر دامن کوه بنگر آن ابر کبود
در خرمن آتش زده اش دود اندود
یعنی که زرفتگان چه مانده است نشان
از ما، پس ما، نیز همین خواهد بودش
گفتا ز تو ای عاشق چون میگذرم
گفتا ز تو ای عاشق چون میگذرم گفتم که تو را همسفر آید نظرم
گفتا من…
گفتم به چه قامتی که آراسته است
گفتم به چه قامتی که آراسته است. گفتا چه قیامتی که برخاسته است.
گفتم چه مراد…
