بر دامن کوه بنگر آن ابر کبود
-
اندازه متن
+
بر دامن کوه بنگر آن ابر کبود
در خرمن آتش زده اش دود اندود
یعنی که زرفتگان چه مانده است نشان
از ما، پس ما، نیز همین خواهد بودش
با آنکه به سر نه شاخ و بر پشت نه دم
با آنکه به سر نه شاخ و بر پشت نه دم در حیرتم از هیکل در صورت خم
…
اسباب سخن تا نه مهیاست مگو
اسباب سخن تا نه مهیاست مگو تا همچو دلت زبان نه گویاست مگو
باید که تو…
