بر دامن کوه بنگر آن ابر کبود
-
اندازه متن
+
بر دامن کوه بنگر آن ابر کبود
در خرمن آتش زده اش دود اندود
یعنی که زرفتگان چه مانده است نشان
از ما، پس ما، نیز همین خواهد بودش
یک مرد پدید آمد بس دور اندیش
یک مرد پدید آمد بس دور اندیش مرد دگری آمد وارسته ز خویش
باری پس این…
گفتم چه شبی گفت اگر گوش کنی
گفتم چه شبی گفت اگر گوش کنی یک لحظه زمانه را فراموش کنی
گفتم چو چنین…
