گوی از من کس هیچ نه نامی ببرد
-
اندازه متن
+
گوی از من کس هیچ نه نامی ببرد
یا با من راه برخلافی سپرد
من کوهم و دامن به در انداخته ام
هر جانوری به دامنم می گذرد
دیدم که به خواب غولی افتاده به پشت
دیدم که به خواب غولی افتاده به پشت پیدا به سرشانه ش رگهای درشت
اولی غزلی…
بگذشتم بر چشمه ای از صحرائی
بگذشتم بر چشمه ای از صحرائی
تر کردم لب با دل آتش زائی
…
