آکادمی پلیکان

چون خار بکاری رخ گل می‌خاری (1834)

- اندازه متن +

چون خار بکاری رخ گل می‌خاری
تا گل ناری بر ندهد گلناری

فعل تو چو تخم و این جهان طاحون است
تا خشت بر آسیا بری خاک آری

میانگین امتیازات ۵ از ۵
از مجموع ۱ رای
نویسنده

پوریا پلیکان

و آنچه نمی‌پوسد پوسیدن است

تفکر خلاق
کتاب رمان شب‌های روشن

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پشتیبانی
×