چشمان خمار و روی رخشان داری (1829)
-
اندازه متن
+
چشمان خمار و روی رخشان داری
کان گوهر و لعل بدخشان داری
گیرم که چو غنچه خنده پنهان داری
گل را ز جمال خود تو خندان داری
ای آنکه طبیب دردهای مائی (1698)
ای آنکه طبیب دردهای مائی این درد ز حد رفت چه میفرمائی
والله اگر هزار معجون…
موسی آمد در مناجات آن سحر (162-3)
بخش ۱۶۲ - دعاکردن موسی آن شخص را تا بایمان رود از دنیا
موسی آمد در…
