بر ظلمت شب خیمهٔ مهتاب زدی (1799)
-
اندازه متن
+
بر ظلمت شب خیمهٔ مهتاب زدی
میخفت خرد بر رخ او آب زدی
دادی همه را به وعده خواب خرگوشی
وز تیغ فراق گردن خواب زدی
دل یاد تو آرد برود هوش ز هوش (1038)
دل یاد تو آرد برود هوش ز هوش می بیلب نوشین تو کی گردد نوش
دیدار…
ای عشق تو داده باز جان را پرواز (938)
ای عشق تو داده باز جان را پرواز لطف تو کشیده چنگ جان را در ساز
