ای چون علم سپید در صحرائی (1717)
-
اندازه متن
+
ای چون علم سپید در صحرائی
ای رحمت در رسیده از بالائی
من در هوس تو میپزم حلوائی
حلوا بنگر به صورت سودائی
ای چون علم سپید در صحرائی
ای رحمت در رسیده از بالائی
من در هوس تو میپزم حلوائی
حلوا بنگر به صورت سودائی
من کاستهٔ وفای آن مهرویم گر خواهد و گر نخواهد آن مه رویم
زو آب حیات…
ای دل اگرت رضای دلبر باید آن باید کرد و گفت کو فرماید
گر گوید خون…

