ای چون علم سپید در صحرائی (1717)
-
اندازه متن
+
ای چون علم سپید در صحرائی
ای رحمت در رسیده از بالائی
من در هوس تو میپزم حلوائی
حلوا بنگر به صورت سودائی
ای چون علم سپید در صحرائی
ای رحمت در رسیده از بالائی
من در هوس تو میپزم حلوائی
حلوا بنگر به صورت سودائی
هر نکته که از زهر اجل تلختر آید آن را چو بگوید لب تو چون شکر آید

