آن خوش باشد که صاحب تمییزی (1655)
-
اندازه متن
+
آن خوش باشد که صاحب تمییزی
بیآنکه بگویند و بگوید چیزی
بیگفت و تقاضا برسد مهمانرا
تروندهٔ خوش ز صاحب پالیزی
خورانمت می جان تا دگر تو غم نخوری (3056)
خورانمت می جان تا دگر تو غم نخوری چه جای غم که ز هر شادمان گرو ببری
چون سلیمان را سراپرده زدند (66-1)
بخش ۶۶ - قصهٔ هدهد و سلیمان در بیان آنک چون قضا آید چشمهای روشن بسته شود
…
