بیگاه شد و دل نرهید از ناله (1617)
-
اندازه متن
+
بیگاه شد و دل نرهید از ناله
روزی نتوان گفت غم صد ساله
ای جان جهان غصهٔ بیگاه شدن
آنکس داند که گم شدش گوساله
چو نزود نبشته بود حق فرقت ما (42)
چو نزود نبشته بود حق فرقت ما از بهر چه بود جنگ و آن وحشت ما
چون عشق کند شکرفشانی (2755)
چون عشق کند شکرفشانی در جلوه شود مه نهانی
بینی که شکر کران ندارد خوش می‌خوری…
