ذات تو ز عیبها جدا دانستم (1238)
-
اندازه متن
+
ذات تو ز عیبها جدا دانستم
موصوف به مغز کبریا دانستم
من دل چکنم چونکه به تحقیق و یقین
خود را چو شناختم ترا دانستم
ذات تو ز عیبها جدا دانستم
موصوف به مغز کبریا دانستم
من دل چکنم چونکه به تحقیق و یقین
خود را چو شناختم ترا دانستم
ای تو جان صد گلستان از سمن پنهان شدی ای تو جان جان جانم چون ز من پنهان…
سلطان ملاحت، مه موزون منست در سلسلهاش، این دل مفتون منست
بر خاک درش، خون جگر…

