هر لقمهٔ خوش که بر دهان میگردد (852)
-
اندازه متن
+
هر لقمهٔ خوش که بر دهان میگردد
میجوشد و صافش همه جان میگردد
خورشید و مه و فلک از آن میگردد
تا هرچه نهان بود عیان میگردد
تا جان دارم بندهٔ مرجان توام (1190)
تا جان دارم بندهٔ مرجان توام دل جمع از آن زلف پریشان توام
ای نای بنال…
صد مصر مملکت ز تعدی خراب شد (880)
صد مصر مملکت ز تعدی خراب شد صد بحر سلطنت ز تطاول سراب شد
صد برج…
