دل دوش در این عشق حریف ما بود (697)
-
اندازه متن
+
دل دوش در این عشق حریف ما بود
شب تا به سحرگاه نخفت و ناسود
چون صبح دمید سوی تو آمد زود
با چهرهٔ زرد و دیدهٔ خون‌آلود
علتی باشد که آن اندر بهاران بد شود (756)
علتی باشد که آن اندر بهاران بد شود گر زمستان بد بود اندر بهاران صد شود
تا به کی ای شکر چو تن بی‌دل و جان فغان کنم (1408)
تا به کی ای شکر چو تن بی‌دل و جان فغان کنم چند ز برگ ریز غم زرد…
