روز طرب است و سال شادی (2744)
-
اندازه متن
+
روز طرب است و سال شادی
کامروز به کوی ما فتادی
تاریکی غم تمام برخاست
چون شمع در این میان نهادی
اندیشه و غم چه پای دارد
با آن قدح وفا که دادی
ای باده تو از کدام مشکی
وی مه به کدام ماه زادی
مستی و خوشی و شادکامی
سلطان دلی و کیقبادی
و آن عقل که کدخدای غم بود
از ما ستدی به اوستادی
شاباش که پای غم ببستی
صد گونه در طرب گشادی
پیش جوش عفو بیحد تو شاه (2380)
پیش جوش عفو بیحد تو شاه توبه کردن از گناه آمد گناه
بس که گمره را…
اگر دمی بنوازد مرا نگار چه باشد (901)
اگر دمی بنوازد مرا نگار چه باشد گر این درخت بخندد از آن بهار چه باشد
