تا به جان مست عشق آن یارم (1756)
-
اندازه متن
+
تا به جان مست عشق آن یارم
سردهٔ بادههای انوارم
هر دمی گر نه جان نو دهدم
ای دل از جان خویش بیزارم
گرد آن مه چو چرخ میگردم
پس دگر چیست در زمین کارم
بر سر کارگاه خوبی بود
سوزنش کردهست چون تارم
سوزنم چنگ شد از او در تار
تا به آواز زیر میزارم
تا من این کارگاه عالم را
کو حجاب حقست بردارم
تا بسوزم حجاب غفلت و خواب
ز آتش چشمهای بیدارم
تا بیابم ز شمس تبریزی
صحّت این ضمیر بیمارم
ای جنبش هر شاخی از لون دگر میوه (2327)
ای جنبش هر شاخی از لون دگر میوه هر کس ز دگر جامی مستک شده کالیوه
هر دم دل جمع را برنجاند یار (923)
هر دم دل جمع را برنجاند یار مانندهٔ چرخیان بگرداند یار
یکدم همه را براند از…
پیشنمایش
