ای برده نماز من ز هنگام (1556)
-
اندازه متن
+
ای برده نماز من ز هنگام
هین وقت نماز شد بیارام
ای خورده تو خون صد قلندر
ای بر تو حلال خون بیاشام
عشق تو و آنگهی سلامت
ای دشمن ننگ و دشمن نام
مستی تو وانگهی سر و پا
دیوانه وانگهی سرانجام
یک حرف بپرسمت بگویی
دلسوخته دیده چنین خام
پیداست که یار من ملول است
خاموش شدم به کام و ناکام
ای دوست ز شهر ما ناگه به سفر رفتی (2565)
ای دوست ز شهر ما ناگه به سفر رفتی ما تلخ شدیم و تو در کان شکر رفتی
…
شه حسامالدین که نور انجمست (1-5)
بخش ۱ - سر آغاز
شه حسامالدین که نور انجمست طالب آغاز سِفر پنجمست
