آکادمی پلیکان

این تابستان پنجاه ساله می‌شوم

- اندازه متن +

خطی از «ورلن» است،
که دیگر به یادش نمی آورم.

خیابانی است،
که قدم زدنش برایم ممنوع شده.

آیینه ای است،
که خودم را برای آخرین بار در آن دیده ام.
دری است،
که من تا آخر دنیا آن را بسته ام.

در میان کتاب های کتابخانه ام،
– اکنون که نگاهشان می کنم-

کتاب هایی هستند،
که من هرگز – دوباره آنها را باز نخواهم کرد.
این تابستان پنجاه ساله می شوم.
مرگ همیشه مرا تعقیب کرده است!

میانگین امتیازات ۵ از ۵
از مجموع ۱ رای
نویسنده

پوریا پلیکان

و آنچه نمی‌پوسد پوسیدن است

تفکر خلاق
کتاب رمان شب‌های روشن

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پشتیبانی
×