کلاغ روی در هم می‌کشد
-
اندازه متن
+
آیا او توش و توان خویشتن است؟
امضای او چیست؟
یا او کلیدی ست، با حسی سرد
بر انگشت های نیاز؟
او چرخ دعاست، قلب اش همهمه گر.
خوراکش باد است –
توان صبورش التماس.
ردپاهایش به جاودانگی هجوم می برند.
با امضاهای : اینجاییم ما، اینجاییم ما.
اوست انتظاری دیر برای چیزی
که خویش را بیش و کم مصروف هر چیز کند
به ظرافت او را ساخته و پردا خته
از هیچ چیز.
هرقدم اش زخمی ابدی بر چهره ی مادر
وقتی کلاغ فریاد زد گوش مادرش تا مغز استخوان تیر کشید. وقتی خندید مادر خون گریست سینه هایش، کف دست…
چرا قو همیشه سپید است
او خواند چرا قو همیشه سپید است چرا گرگ قلب سخن چین اش را دور انداخت و ستارگان خودنمایی خویش…
