با رنگ گلم بود سر و سودایی
-
اندازه متن
+
با رنگ گلم بود سر و سودایی
از طعن بدان نه در رهش پروایی
دانی زچه برداشت دلم مهر از او
دیدم چو بر او زهر طرف شیدایی
دل آب شد و ز راه چشمم همه ریخت
دل آب شد و ز راه چشمم همه ریخت از بس به دلم خیالت آتش انگیخت
رندی چه بود دل سوی او باختن است
رندی چه بود دل سوی او باختن است پس دل زهمه غیری پرداختن است.
ناساختن است…
پیشنمایش
