جانا سخنت شکر اگر افشاند
-
اندازه متن
+
جانا سخنت شکر اگر افشاند
از دست به دست رفته هر کس خواند،
جان تو در او چو نیست، بیجا حرف است،
بر ساخته از گل، آدمک را ماند
ابجد همه کارها دگر میگردد
ابجد همه کارها دگر میگردد هر ساخته ای زیر و زبر میگردد
آنگاه به دوزخ جهان…
جان با تن من دوش به دعوا افتاد
جان با تن من دوش به دعوا افتاد این زاو گله کرد و این گله زاو بگشاد
