افتادم از چشم و به دامان شدمش
-
اندازه متن
+
افتادم از چشم و به دامان شدمش
آورد نظر سوی گریبان شدمش
من سیل سرشکم که چومی خواست رود
چون طره ی گیسوش پریشان شدمش
گفتم: ستمت؟ گفت: شکیبایی دار
گفتم: ستمت؟ گفت: شکیبایی دار گفتم: به شکیب؟ گفت: یارایی دار.
گفتم: بهم این هر دو…
نزد ما به دوانیدن ما نرم شوی
نزد ما به دوانیدن ما نرم شوی
نز جور که می داری در شرم شوی
