اول، به ره سفسطه مفهومم ساخت
-
اندازه متن
+
اول، به ره سفسطه مفهومم ساخت
پس با روش فلسفه ، محکومم ساخت
فی الجمله بسی شنید و گفتم، تادل
آمد به میان و هرچه معلومم ساخت
گفتم که بدان دهان همه شیرینی
گفتم که بدان دهان همه شیرینی
حیف است زخلق در نهان بنشینی
در کوفتمش. گفت: چنین زود چرا؟
در کوفتمش. گفت: چنین زود چرا؟ دوری جستم. بگفت: مردود چرا؟
فریادم از جفاش چون برشد…
