گفتم به دل: ای گوش بر آوای جرس
-
اندازه متن
+
گفتم به دل: ای گوش بر آوای جرس
هر لحظه به سویی شدنت چیست هوس؟
گفتا: نشنیدی که در امید خلاص
خوش دارد آمد شد را مرغ قفس؟
گفتم به دل: ای گوش بر آوای جرس
هر لحظه به سویی شدنت چیست هوس؟
گفتا: نشنیدی که در امید خلاص
خوش دارد آمد شد را مرغ قفس؟
گفتم سببی ساز که باز آیی زود افروخت چو آتش و زجا رفت چو دود
پایان…
مهتاب شبی بود و سرود دف و نی کافتادم آن مهوش را اندر پی
زین حال…

