دردا که دلم با کس همراز نشد
-
اندازه متن
+
دردا که دلم با کس همراز نشد
برمیلم هر کسی همآواز نشد
بستم در بر ظلمت بسیار و لیک
یک درجه رخم ز روشنی باز نشد
در گیسوی وی راهم افتاد به شب
در گیسوی وی راهم افتاد به شب وز سیل سرشک پا نهادم به تعب
گر جان…
زندگانی چه هوسناک است، چه شیرین!
در درون تنگنا، با کوره اش، آهنگر فرتوت دست او بر پتک و به فرمان عروقش دست دائماً فریاد او…
