دیدم که به خواب غولی افتاده به پشت
-
اندازه متن
+
دیدم که به خواب غولی افتاده به پشت
پیدا به سرشانه ش رگهای درشت
اولی غزلی خواند و پس آنگاه رثاء
یعنی که مرا چون تو خیال او گشت
گفتم چه کنم؟ گفت اگر بتوانی
گفتم چه کنم؟ گفت اگر بتوانی گفتم چو توانستم، گفت ار دانی
گفتم نروم از تو…
کس نیست که باز زبان من گویا نیست
کس نیست که باز زبان من گویا نیست آن ره که منش کوفته ام جویا نیست
پیشنمایش
