دیدم که به خواب غولی افتاده به پشت
-
اندازه متن
+
دیدم که به خواب غولی افتاده به پشت
پیدا به سرشانه ش رگهای درشت
اولی غزلی خواند و پس آنگاه رثاء
یعنی که مرا چون تو خیال او گشت
دل گفت که : شمع مجلس افروز خوش است
دل گفت که : شمع مجلس افروز خوش است جان گفت: مرا ناوک دلدوز خوش است.
در بستهام شب است
در بستهام شب است تاریک هم چو گور با آن که دور ازو نه چنانم او از من است دور.…
پیشنمایش
